Man o man

Na een jaar van afwezigheid heb ik besloten om toch een vervolg te geven aan deze site. Niet alleen is het voor mij een stok achter de deur maar het verplicht mij ook om te reflecteren op trainingen, doelen te stellen en uiteindelijk resultaten te kunnen presenteren.

Hoewel er niet veel respons is op deze site vind ik het toch leuk om zelf weer terug te kunnen kijken op het verleden.

2013 is voor mij een bijzonder jaar geweest. Veel wedstrijden gelopen (waar ik de foto’s gewoon van heb geplaatst), schade, pech, nieuw materiaal, voeding, afvallen en ook wat mijlpalen gehaald. Blessures en daaropvolgend zooltjes zijn mijn deel maar het gaat eigenlijk supergoed!

Nu toekomstig vader van onze derde dochter en vanaf vandaag een nieuwe werkplek. Ik ga mij vooral richten op ontwikkeling op de lange termijn. Wil ik 1 uur hardlopen of een adventure van 78 uur of meer????

Sorry

Ben er mee gestopt….

Let’s go training!!!!

Hout, hout en nog eens hout

Vanavond konden we bij Geelen hout ophalen voor de hindernissen en om te hakken. Het betrof een oud stapeldje dennenhout wat hij kennelijk niet meer kon gebruiken.

Vlak voor de training hielp Henk ons met de trekker om lange stammetjes uit de berm te trekken. Gelukkig waren er nog enkele goed te gebruiken. Hopelijk kunnen we er zaterdag wat mee.

De training hierna kwam niet echt van de grond. Veel warmte, muggen en splinters van het vermolmde hout. Toch tot het laatste touwtje gekomen. Hopelijk voldoende om zondag in Harreveld met bandje over te komen…

Henk wilde ook graag dat we enkele grote schijven eiken in vieren zouden kloven zodat hij ze in de kloofmachine kon tillen. Allemachtig veel klappen uitgedeelt. Lekker!

Onderhoud in het bikkelbos

Vandaag zijn Marco, Patrick, Richard en ik bezig geweest met onderhoud in het bikkelbos. In eerste instantie dacht ik dat we wel heel wat gedaan zouden krijgen maar dat bleek toch even anders. Het weer was behoorlijk guur! Gelukkig konden we voor de nodige versnaperingen terecht bij fam. Ter Haar!

Het heeft nog aardig wat voeten in de aarde om goede, betrouwbare en duurzame hindernissen te bouwen. Het horizontale “oude” net hebben we nu als een schuin daknet hangen. Hiervoor was het nodig om een boven- en onderbalk vast te boren aan de bomen. Enorme dikke balken, dat levert een behoorlijke uitdaging op! Verder zijn we nog even bezig geweest met de kleinste van de twee dikke touwen waar ik het eerder over had. Marco en ik zijn erachter gekomen dat het nog niet makkelijk is om zo’n eind op spanning te krijgen. Sjonge wat een onbenullig stuk touw is dat.

Binnenkort zal ik wat fotootjes maken van de hindernissen.