De Hele!

Afgezien van het feit dat 15 december mijn laatste wedstrijd (Dixperlo) was waarbij ik touwwerk deed startte ik vol goede moed aan “De Hele van Beltrum”!

Na de start lukte me het om gewoonweg mijn hartslag laag te houden door een rustige ademhaling en ik liet de run lekker over me heen komen. Wat heb ik genoten! Hier en daar een gesprekje en bij de pauzeposten royaal de aanwezige vrijwilligers bedankt. Op het einde wat jeugd droog aan de overkant gebracht en rustig maar vastbesloten richting de eindhindernis.

Mis schieten was mijn deel maar dan kan ik ook zeggen dat ik echt alle hindernissen heb gehad;-)

Bij de eindhindernis liep ik wel op het eind. Armpjes lekker vol en een keer uit de triangels gedonderd. Geenszins van plan om het op te geven lukte het om heel fatsoenlijk te eindigen!

123  1803  Martijn Rikkerink Hengelo ov 221  03:51:30 0 819.50

Welkom 2014!

 

 

Man o man

Na een jaar van afwezigheid heb ik besloten om toch een vervolg te geven aan deze site. Niet alleen is het voor mij een stok achter de deur maar het verplicht mij ook om te reflecteren op trainingen, doelen te stellen en uiteindelijk resultaten te kunnen presenteren.

Hoewel er niet veel respons is op deze site vind ik het toch leuk om zelf weer terug te kunnen kijken op het verleden.

2013 is voor mij een bijzonder jaar geweest. Veel wedstrijden gelopen (waar ik de foto’s gewoon van heb geplaatst), schade, pech, nieuw materiaal, voeding, afvallen en ook wat mijlpalen gehaald. Blessures en daaropvolgend zooltjes zijn mijn deel maar het gaat eigenlijk supergoed!

Nu toekomstig vader van onze derde dochter en vanaf vandaag een nieuwe werkplek. Ik ga mij vooral richten op ontwikkeling op de lange termijn. Wil ik 1 uur hardlopen of een adventure van 78 uur of meer????

Sorry

Ben er mee gestopt….

Let’s go training!!!!

NEDERLANDS KAMPIOEN!

Vandaag samen met Marco een fantastische 8-uur Survivalrace gelopen in Nijverdal. “Goldrush”.

Nederlands Kampioen geworden! Niet verwacht vanwege de slechte voorbereiding en daarom superblij!

8 uur lang lopen, steppen, fietsen, klimmen en vooral nadenken en kaartlezen. Ik baalde op sommige momenten van mezelf omdat ik Marco gewoonweg niet kon bijbenen. Ook de snelheid van de nadere teams dreef me tot waanzin. Door geen fouten te maken en onze eigen race te lopen zijn we uiteindelijk toch als winnaar over de finish gekomen!

Tri-Ambla cross triathlon

Dit jaar voor de tweede keer meegedaan aan de cross triathlon te Ameland. 1000 meter zwemmen in de Waddenzee, 36 kilometer fietsen door duin, strand en bos en daarna 12 kilometer lopen.
Het ging zwaar. Afgelopen dinsdag griep en koorts gehad en dit resulteerde in een enorm laag looptempo. Ondanks schoolslag kwam ik sneller uit het water dan vorig jaar en ook het fietsen ging als een dolle! 2 keer onderuit gegaan maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb ondanks de slechte looptijd toch weer een plaatse veroverd op de ranglijst!

34. 260 Martijn Rikkerink HENGELO OV H30+ 1km zwemmen 31:46 (58) 36km MTB 1:51:33 (26) 6km lopen 34:06 6km lopen 34:44 (35) totaal 3:32:10

Harreveld goed te doen inclusief kopje onder ;-)

Vandaag afgereisd naar Harreveld voor alweer de laatste BSC wedstrijd dit seizoen. Om 10:00 uur gestart in een groep met bijna alleen maar dames. Na een tactische rustige start haalde ik voor het kajakken iedereen in en begon vol goede moed en met ruime voorsprong aan het varen. Bij de boei ging het behoorlijk mis. Ik ging wel tweemaal kopje onder en moest de halve startgroep weer voorbij laten gaan omdat ik de kajak niet leeg kreeg. We gelachen maar toen toch maar weer het gas erop. Dan blijkt maar weer dat je in een BSC wedstrijd je achterstand moeilijk kan inlopen en na een mooie race met goede hindernissen eindigde ik toch nog als 16e.

Best vermaakt dit jaar! Op naar 2012-2013…

Politie Mini Adventure Race, de wedstrijd

Survivalteam.nl: 07.15 uur start à le Mans met alle koppels in canadese kano’s op een rij. We hadden 1 fiets bij ons en de andere zouden we tijdens de race krijgen.
Na het startschot varen naar de plaats waar de kaarten en coördinaten van de CP’s lagen en vervolgens intekenen. Marco en ik kwamen als eerste aan de overkant en konden gaan intekenen. Dat was zeker wel prettig omdat er al snel een drukte vanjewelste ontstond voor de coördinaten.

Het belangrijkste van allemaal, de startpositie, ging bij ons onmiddellijk de mist in. We zaten minstens een kilometer verder dan we dachten en zochten geheel op de verkeerde plaats naar de eerste CP. Duurde even voordat we dat door hadden en daarom verloren we aardig wat tijd, en dus ook direct onze koppositie.

Toen we eenmaal op dreef waren met het varen ging het goed. 1 CP werd tijdens het varen nog eens nader bekeken en dat was maar goed ook omdat deze verkeerd was ingetekend. We voeren als dollemannen en haalden het ene koppel na het andere in. 1X was er een CP flink ver van het water en werd door Marco met de fiets aangedaan. Een goede zet want veel koppels besloten daar naartoe te lopen wat veel tijd kostte.

Na een flink stuk varen waarbij de boot ook nog stukjes gesleept en getild moest worden kwamen we bij het eerste wisselplaats. Een run-bike naar de marinierskazerne in Doorn. Hier liepen we telkens op tegen een sterk loopkoppel die plaatselijk bekend was. Dit bleek voor hen een nadeel want juist toen zij afstand van ons namen liepen ze straal de verkeerde kant op!

Op de marinierskazerne werd na het nemen van de hindernisbaan de tijd stop gezet voor de touwbaan, een trappenklim met zware bal en een aantal keer kleiduifschieten met laserguns. Elk gemist schot leverde een minuut straf op. Onevenredig veel en we zouden 8 strafminuten hebben gehad als deze proef er niet uit zou zijn gehaald vanwege de vele storingen.

Hierna begon de tijd weer te lopen en mochten we een tweetal orientatielopen doen over de kazerne. Een vooraf bepaalde volgorde van CP’s moest worden afgelegd waarbij je goed naar de locatie en omschrijving van de cp’s moest kijken om de juiste te vinden. Marco deed het grootste deel van het loopwerk en ik het oriënteren. Dit ging goed en zelfs de teams Salomon kwamen weer in beeld.

Hierna kregen we nieuwe kaarten en kregen we mijn fiets erbij. Coördinaten ingetekend en fietsen maar! Marco fietste verschrikkelijk hard, ik kon mooi stayeren en tegelijkertijd kaartlezen. Foutloos kwamen we aan bij de fotoroute wat een MTB-route bleek te zijn. ongeveer 6 kilometer waarbij ik behoorlijk aan de bak moest om Marco bij te houden. Duidelijk niet mijn sterkste punt, dat stijgen en dalen.

Aan het einde van de fotoroute stapten we na even te hebben georienteerd weer op de fiets en ik schakelde op om heuvelaf te gaan. Klats! fiets kapot! Na een korte inspectie bleek dat een schakel van de ketting geknapt was en de voor-derailleur had meegetrokken in de tandwielen…Die was niet meer te gebruiken en Marco besloot resoluut mij te duwen. Aan zijn rugzak hangen bleek een betere optie en zo heeft Marco ons toch nog zo’n 6 kilometer naar het einde van de fietsroute gebracht. Respect!

Bij een oude veerpont-oversteek was er een tijdstop en moesten we onder begeleiding van de reddingsmaatschappij en een politieboot de Nederrijn overzwemmen. Best gaaf om te doen, zwaarder dan je denkt! Na een paar minuten kwam Salomon II ons op de hielen en samen zwommen we het stuk en haalden hierna de steps en nieuwe coördinaten op.

Marco en ik probeerden nog weg te steppen maar met een step kun je niet echt verschil maken. Onderweg was er wederom een tijdstop waar we echte kleiduiven mochten schieten! Salomon II schoot net iets beter en het was dus echt niet meer duidelijk hoe we in de race zouden zitten. Even later besloten we gezamelijk om dan ook maar samen te finishen. Enkele kilometers later was dan eindelijk de finish in zicht! Met 4 man op de rij klokten we samen uit na een race van ongeveer 8.40 uur.

Salomon I zat alweer lekker in het gras op ons te wachten. Het bleek dat zij al een poosje voor ons binnen waren en de overwinning op zak hadden. De grote vraag was wie 2 of 3 zou worden!
Nadat CP’s werden gecontroleerd en de bonus- en strafpunten waren toegekend bleek dat Salomon II 6 seconden langer over de race had gedaan! Ongelooflijk!

Survivalteam.nl wordt eventjes tweede!!! Marco bedankt!

 

 

 

 

Politie Mini Adventure race, de proloog:

Vrijdagavond vanaf de camping Eiland van Maurik samen met Marco de proloog gelopen. 600 meter sprint naar de fietsen, daarna fietsen naar wisselplaats. zwemmen, lopen, zwemmen en weer lopen en daarna een run-bike weer terug naar de start. Resultaat: ongeveer 28 minuten geloof ik met een derde plaats!

Fisherman’s Friend Strongmanrun 2012

Vandaag zijn Rudy en ik op uitnodiging van Bilal met 2 Wildcard+ vertrokken naar de Nürburgring in Duitsland voor de Fisherman’s Friend Strongmanrun 2012.

Om 06.30 uur vertrokken en ruim op tijd aangekomen om onze spullen te halen. Langzaam aan flink zenuwachtig geworden en na herhaaldelijke wc-bezoeken stonden we dan eindelijk aan de start. Bilal had ons nog gezegd goed vooraan te staan maar ik was door zenuwen veel te voorzichtig en later bleek dat we door onze startpositie toch wat pech hadden. (vaak ben je te bange…)

Na een half uurtje uitstel door dichte mist kwam het startschot:

Van start gaan met 10.000 man is nogal wat! Na de start was het 2,5 kilometer lopen tot de eerste versmalling en modderpaden. Daar bleken de doorgangen al vrij smal waardoor we een aantal keer moesten wachten. Vanaf dat moment was het zo’n beetje bij elke hindernis in de file aansluiten. We kwamen er achter dat we nog meer vooraan hadden moeten staan om deze drukte te omzeilen.

De eerste 6 kilometer gingen gepaard met aardig wat hoogtemeters waar ik best last van had. Buikkrampen speelde mij parten en een boom-bezoekje was niet langer uit te stellen ;-). Hierna ging het vrij redelijk en de eerste 10 kilometer en hindernissen waren vrij vlot gedaan. Al snel na de eerste ronde werden we in de tweede 10 kilometer onaangenaam verast met de lopers die nog aan hun eerste ronde bezig waren. Vooral bij de strobalen-muur stonden we tientallen minuten in de wacht. Dit was bijna niet leuk meer. Sommige “Pussy’s” liepen onder luid boe-geroep om de hindernis heen, de jankerts!

De laatste 3 kilometers flink proberen aan te zetten mocht niet baten. Telkens werden we afgeremd door de drukte en door het onregelmatige loopwerk had ik erge moeite om een hoog tempo aan te houden. Al vanaf de eerste meters liep Rudy moeiteloos bij me weg en als een berggeit liep hij de hoogtes in maar moest telkens weer op me wachten.

Na zo’n 20 kilometer en met de finish in zicht stoomden we door de laatste hindernis heen en samen finishden we exact op 2.47.45. Volgend jaar weer? Ik weet het niet…
We hebben een leuke dag gehad en er een leuke ervaring bij gekregen.

En ik kan tenminste zeggen dat ik op Bevrijdingsdag op de Nürburgring in Duitsland heb gescheten…